شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه اگر بعد از آنكه حاكم بر محارب ظفر يافت وى توبه نمود بر اين توبه اثرى نمىباشد يعنى حدّ و غرامت مالى يا قصاصى كه در عهده‌اش قبلا بود ساقط نشده و همچنان اين امور باقى هستند فلذا اگر قتل نفسى نموده بايد قصاص كنند و اگر عضوى از اعضاء كسى را بريده و قطع كرده بعنوان قصاص بايد همان عضو را از وى قطع كنند و اگر كسى را مجروح ساخته لازم است به همان مقدار از جراحتى كه وارد كرده مجروحش نمايند . قوله : و توبته بعد الظّفر : ضمير در [ توبته ] بمحارب راجعست . قوله : اى ظفر الحاكم به : ضمير در [ به ] بمحارب راجعست . قوله : لا اثر لها : ضمير در [ لها ] به توبه برمىگردد . قوله : او طرف : مقصود از [ طرف ] بفتح طاء و سكون راء قطع عضو مىباشد . قوله : بل يستوفى منه : ضمير در [ منه ] بمحارب برمىگردد . متن : و صلبه على تقدير اختياره ، أو وجود مرتبته في حالة كونه حيا أو مقتولا على اختلاف القولين فعلى الأول ، الأول ، و على الثاني الثاني . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : به دار آويختن محارب يا در حال حيات بوده و يا جنازه‌اش را به آن مىكشند و اين بنابر اختلاف دو قولى است كه در اين مسئله وجود دارد .